Dziennik

Jedyne co pamiętam...
to chłód, patrzyłam daleko w dal wody. Cały świat stonowany, bez życia, prawie wszystko szare. Stałam oparta o barierki promu. Nagle obróciłam się na pięcie.
Przypatrywałam się przewoźnikowi... przede mną jakby znikąd pojawiło się kilkoro obcych ludzi. Patrzyłam na niego dalej. Chciałam podejść, przecież go znam lecz coś mnie powstrzymywało. W momencie gdy już prom dobił do brzegu podeszłam do niego i tylko powiedziałam:
- dlaczego mi nie powiedziałeś...?


Liczba wyświetleń: 243