Dziennik

Rozmawiałam z koleżanką z pracy, nie słyszałam jej, ale ją rozumiałam (niestety już nie pamiętam co mi mówiła). Obie śmiałyśmy się co jakiś czas.
Śmiech nasz zanosił się echem, nie co nienaturalnie. W pewnym momencie się odwróciłam. W zaciemnionym wyjściu zauważyłam znajomego. Odwróciłam się z powrotem do koleżanki już obok niej siedział i z nią rozmawiał (również nie słyszałam). Jakoś bałam się do nich odezwać, nie wiem dlaczego.
Później przenieśliśmy się do większej sali. Były tam tłumy ludzi, których nigdy w życiu nie widziałam. Ktoś mi podał kieliszek z szampanem, coś oblaliśmy i znów się śmialiśmy. Znajomy stał koło mnie. Z kimś rozmawiałam i patrzyłam się na niego. Nic się nie odezwał, tylko odwzajemnił spojrzenie i tak cały czas. Niekiedy rozmawiał z kimś, ale do mnie nic się nie odezwał. Razem ze mną podchodził do każdej grupki po kolei. Towarzyszył mi cały czas w milczeniu aż do póki się nie obudziłam.
Na sali było cicho. Rozmów nie było słychać, jedynie tylko śmiech.


Liczba wyświetleń: 556