Dziennik snów

Sen poplatany, dziwny.

Najpierw biegnę gdzieś z jakąś parą. Nie pamiętam ale spieszymy się, zeby zdażyc. Nagle plany sie zmieniają i mówią mi, że biegniemy do Niemiec. Pytam czy mnie wpuszczą, bo nie mam paszportu. Biegniemy brzegiem jakiejś rzeki i zatrzymuję się nagle. On mi każe biec po tej wodzie,ja nie chcę. Woda jest czysta ale dno bardzo muliste, brzydzę się, nie mam chyba butów, nie wejdę w ten muł bosymi stopami.

Nagle znajduję sie w jakimś miejscu, są tam pokazy - policja, straż pozarna. NIe wiem co pokazują, chyba to zawody jakieś. Widzę na stole jagody, poukładane posklejane jak szyszki. Moze to borówki, a może jagody. Biorę je do ręki i jem. Są piekne, fioletowe i bardzo słodkie i soczyste.

Nagle jestem w jakimś domu i jest tam 2 dzieci, nastolatkow - chlopiec i dziewczynka. Oboje są upośledzeni. On jest powyginany, mamrocze coś, nie umie mowić tylko krzyczy, ona zupełnie nie kontaktowa, chuda jak patyk, w sukience w kwiatki. On stoi na balkonie i wrzeszczy a ona też wychodzi na balkon, kładzie się na posadzce i przesuwa pod barierkami. jest wysoko, zaraz wypadnie! Krzycze, zeby mi ktoś pomogł, bo ona wypadnie. Stoję i ciągnę ją za sukienkę. Ludzie stoją (chyba rodzina) i mowia ze mam ją zostawić, nic jej nie bedzie. Trzymam z całej siły, wyciągam ją, ona wchodzi do mieszkania.
Wygladam przez balkon a kilka pięter nizej stoi ten chłopiec i strasznie wrzeszczy machając przy tym rekami.

Na poczatku mialam sen o szkole. Byłam w szkole, chodziła do niej moja córka ale tak jakby i ja.
Już któryś raz z kolei mialam sen o szkole i znów nie mogłam zaliczyc 1 przedmiotu. Tzn martwilam się, ze nie zdam bo nie zaliczylam hitorii a potem sie okazywało, że ten przedmiot odszedł rok wczesniej i nie musze go zaliczać, bo on już jest zaliczony.
Potem mialam sie udać w pewne miejsce ale nie mogam go znaleźć. Bładziłam po uliczkach, wychodziłam nie w tym miejscu, gdzie zamierzałam aż w końcu trafiłam.
Był to duży budynek, wieżowiec, wchodzę po schodach.

Następnie mój sen przenosi się nad wodę. Stoje w wodzie po kolana. Nie jest ona krystalicznie czysta ale dosć przejrzysta. W tej wodzie leża kłody a na nich rosną rośliny. piękne, zielone cudne liscie, niektóre kolorowe. Dostrzegam na tych roślinach śliczne białe kwiatki. Nagle te kwiatki jakby odrywają sie od tych łodyżek i mając od dolu zólto pomarańczowy płomień wystrzeliwują w górę jak rakieta.

ktoś proponuje mi, ze może mi zerwać te rośliny bo sa piekne i nadają sie do mojego akwarium. Odpowiadam, ze rzeczywiscie są piekne ale ta woda nie jest zbyt czysta, poza tym pływają tam różne zyjatka i mogłabym na nich do swojego akwarium przeniesć jakieś bakterie i zabić moje ryby. Patrze pod nogi a przy mnie pływają ławice małych srebrnych rybek z czarnymi plamkami.... Ktoś chce je złapac w siatke a ja stoję i się smieje, ze to nie ma sensu, bo i tak się nie uda. One są za sprytne, za szybkie. Trzeba mieć duzo cierpliwosci i madrze to zrobic.

Bardzo dziwny sen.

Znajduje sie chyba na wczasach. Ktos mnie wysyła po coś do sklepu. Szukam sklepu ale nigdzie go nie ma. Znajduję jakis sklep na stacji benzynowj. Wchodzę i okazuje się, ze jest to tez hotel. Wchodzę po schodach, coraz wyżej i wyżej i natrafiam na jakiegoś człowieka- meżczyzne. Rozmawiam z nim chwile i on niestty stwierdza, ze nie moze mi pomoc. zegnam sie z nim i wychodzę.
Schodząc zauważam, ze na parapecie stoją orchidee. Bardzo lubię orchidee i pytam go, cży mogę sobie jedną wziąć? Gosć stwierdza, ze nie mogę bo nie są jego tylko jego szefowej a jej by się to nie spodobało. Ok nie moge to nie moge. Schodzę ale przyglądam się tym kwiatom i przyglądam i nagle zauważam, że mogę sobie uszczypać chociaż odnóżkę.
Kombinuję przy tych kwiatkach i patrzę a ten facet mnie uważnie obserwuje. Nic nie mowi ale z jego wzroku czytam - wynoś sie stad bo wiecej nie powtórzę. Nagle jakby mial cos w rekach, chyba trzyma jakies ostrz i ostrzy je jeden o drugi. Zaczynam uciekać. On mnie chyba nie goni ale ja mam wrazenie ze jest za mna.

Nagle potykam sie o wlasnego kota i kot do mnie mowi zebym spojrzala co zrobil
Patrze pod nogi a tam lezy kupa kocia
Pytam wiec go ze złoscia po jaka cholere nasral pod drzwiami

ps.
w ogole od kilku dni sni mi sie moj kot
wczorajszy sen
17 czerwiec
szłam z mezem na spacer posrod pieknych, złotyh łanow zboża. nagle pytam sie gdzie jest kot, czemu go nie zbralismy i w tej chwili kot wyskakuje zza zakretu . i tak kilkakrotnie pojawia sie i znika

Stoję w jakiś pomieszczeniu. Przede mną są szklanki a za mną wytłaczanka pełna jajek. Biorę te jajka i wkładam po kolei, po kilka (chyba 2-3) sztuk do tych szklanek. Są ze mną jeszcze jakieś osoby i ktoś bierze te jajka i do największych szklanek rozbija je, po 2 sztuki. W 3 szklankach sa wbite po po 2 jajka. Krzyczę, że ma to zostawić i do tych rozbitych jaj, w szklanki wkładam po całym jajku. Układam te jajka w szklanki aż wytłaczanka staje się pusta. Podziwiam jak ładnie się tam prezentują...

5 czerwca.
Sen jak sen. Nie pamiętam szczegółów. Wiem tylko, że siedziałam w domu, rozmawiałam z jakimis osobami. Nagle znalazłam się na łóżku, gdyż byłam zmęczona. Po pokoju zaczeły biegać zwierzęta gospodarskie i jakaś koza sie na mnie uwalała a ja ją spychałam z siebie.

6 czerwca.
Stoję na brzegu rzeki. Rzeka jest bardzo rwąca. Nagle zauważam, że w wodzie są zwierzeta, ta woda je ponosi a one ryczą. Wskakuje do tej wody i łapię za pierwszą linę jaka z niej wystaje. Ciagnę z całych sił a na końcu liny jest koń. Wyciagam go z wody, jest bardzo słaby, nie ma siły iść. Ciagnę jak najmocniej potrafie i zauważam, że ja stoję na normalnej ziemi a koń stoi w błocie, mule i sie zapada. Ciagnę z całej siły ale nie mogę go wyciągnąc. Zapadł sie juz po sam łeb. Podtrzymuję mu łeb i wołam pomocy. Nie mogę pozwolić mu utonąć. Resztkami sił wyciągam go jednak z tego mułu, zaprowadzam na polankę, bardzo ładna, zieloną.
Pokazuje jakiejś osobie tego konia. Jest słaby ale stoi i patrzy mi w oczy. Głaszczę go. Wracamy i nagle patrzę a polanka faluje mi pod stopami. to jakby woda porosnięta mchem, wodorostami. ide i boje się, że wpadne, że to sie zarwie. Osoba, która jest ze mną mowi, że mam sie nie bac, ze sie nie zarwie. Stąpam wiec coraz pewniej i dochodzę jakby na brzeg, pod nogami mam twardy grunt.
Biore w reke ten mech, jest cudnie zielony i delikatny, miękki. oglądam go i sie nim zachwycam.

Siedzę w jakimś pomieszczeniu, otwieraja sie drzwi, wchodza do tego pomieszczenia mężczyźni. Ktos sie do nich odzywa a ja mówie, ze to nie ludzie. Osoby będące ze mną zaczynaja sie ze mnie śmiać. Mówię, żeby mężczyźni zdjęli buty to sie wszyscy przekonają. Wiem, ze oni sa przebrani a pod ubraniem i maskami kryja sie inne istoty. Nagle obcy kapitulują i zdejmuja buty. Wszyscy są w szoku, bo nie mają normalnych stóp tylko długie jakby kopytka, nie wiem, takie jakby kopytka, jakby kocie łapy. Pytają mnie co kosmici skąd wiedziałam, że nie są ludźmi - odpowiadam, że po prostu wiem, widze wewnętrznie.
Nagle zaczynam uprawiac sex (znowu hihihi ) z jednym z nich.

Sen nagle przenosi sie w jakies pomieszczenie szpitalne. na niby łóżku, niby wannie, w wodzie leży moja juz nie żyjąca od dawna babcia. Wiem, ze ona musi byc w tej wodzie ale nie wiem z jakiego powodu. Jest usmiechnięta ale słaba. Podaję jej ręke i mówię, że musi wstać i isć, nie moze tak ciagle leżeć. Babcia mówi, że nie da rady iść. Widze obok takie poręcze, jakby taki tor rehabilitacyjny i mówię, ze z moja pomoca da rade, przejdzie. Podnoszę ja z łóżka i prowadzę a ona mówi ze juz nie może. Tłumaczę, ze tylko pare kroków, da rade, ja ją trzymam. Nagle mój sen się sie urywa, jakby odpływam.

Godzine po przebudzeniu dostałam telefon, że wujek, ciężko chory, nie chodzący zmarł nad ranem :(

[`]

sen 1

Siedzę z kimś w łazience i nalewam wodę do małego akwarium. Obok mnie stoi niby akwarium, niby kuweta kota a w niej pływają małe rybki, kilka sztuk -3 lub 4. Jest tam mało wody i wiem, że jest ona już nieświeża. Zalewam te akwarium i osoba stojąca obok namawia mnie, zebym już te rybki od razu tam włożyła. Ja się nie zgadzam. mówię, że to woda z chlorem, jeszcze nie dobra, musi chociaż dzień odstać. Tamta osoba mnie straszy, że rybki zdechną jak ich nie wrzucę do tej świeżej wody a ja się nie zgadzam. Zdechną w tej świeżej, bo za dużo zanieczyszczeń, chloru, nie ma tam powietrza. W tej starej jak sie mają dobrze to do juta wytrzymają. Włączam filtr i się cieszę, że rybki jutro będą miały nowe, czyściutkie lokum. Nie ma sie co spieszyć, co nagle to po diable. Sen sie kończy.

sen 2

Kłócę się ciągle z sąsiadami i mam już dość. Postanawiam się wyprowadzić.
Kupujemy z mężem nowe mieszkanie.
Wchodzę do niego i widzę, że ma jakiś dziwny układ, małe jest. no trudno, jakoś się pomieścimy. Pytam męża czy już je całe ogladał, bo ja stoje nadal w wejściu. Mówi mi , że mieszkanie jak mieszkanie, zajrzał tylko.
No dobra, skoro to już mój nowy dom to musze sie rozejrzeć w końcu. Wchodzę przez ogromny pokój ale jest jakby częściowo już umeblowany. Zastanawiam się czemu poprzedni właściciele nie zabrali wszystkich mebli? Jestem zdumiona, ze pokój jest tak ogromny!! Wchodzę przez niego do kuchni - jest malutka. Z kuchni jest wejscie do następnego pokoju. Koniec mieszkania. Kurde mamy 2 dzieci odmiennej płci, 7 lat róznicy wieku, jak ja ich zmieszczę w takim 1 małym pokoju??? :( no cóż, jakoś trzeba będzie sie zmieścić, bedzie dobrze.
Nagle zauwazam, że jest jakby zakręt w kuchni i jest tam cos. Zaglądam a to dalsza część kuchni. Cała kuucnia jest w kształcie litry L. Jest ogromna! Cieszę się, bedzie można to jakos fajnie zorganizować.
Wchodzę do tego pokoju przez kuchnię a on też całkiem fajny. Też czesciowo umeblowany, duzy. Widzę nagle drzwi. Wchodzę a tam nastepny pokój, jeszcze większy od tego pierwszego!!! Widze w nim kolejne 2 drzwi. Wchodze przez nie a tam znów pokój, piękny ogromny!!! o mAtko, jakie ogromne mieszkanie, piękne. Widze w tym pokoju drzwi, kolejne! otwieram a tam 2 wielkie lazienki! W jedne 2 wanny i toaleta, w 2giej prysznic, w tych łazienkach są znów drzwi a znich wejścia do sypialni. Całe mieszkanie urządzone. Zauważam, że jest tam taras, jeszcze tam nei byłam. Taras ogromny, przeszklony, na nim kwiaty, widok na całą okolicę. Wchodzę tam i widzę siedzenia, jakby w kinie, czerwone fotele. Patrzę przed te fotele a tam odsuwana ściana. Odsuwam ja i okazuje sie, że jest to kino!
O matko ale luksusy!
Jestem zszokowana.
Pytam się męża skąd wytrzasnelismy takie lokum a on mi odpowiada, że poprzedni właściciel zrezygnował z niego i sprzedał za bezcen, bo stracił pracę i nie było go stać na to mieszkanie.
Pytam ile wiec kosztuje comiesięcznie utrzymanie go i mąż pokazuje mi rachunek. Patrzę i nie mogę sie doliczyc zer!! Kurde, dużo!!
Dochodzę jednak do wniosku, że za taki dar trzeba płacić i damy sobie rade, przecież on sporo zarabia. Dziwi mnie jednak że traktuję te mieszkanie nie jak mieszkanie tylko jak jakis właśnie dar, ze zostało mi to ofiarowane ale muszę ponieść koszt. Wiem, ze dam radę, że muszę muszę poniesć konsekwencje mieszkania tam ale, że będzie wszystko dobrze!

Jestem z rodzina na pikniku. Wysiadamy z samochodu, slonko lekko przeswituje przez chmury,, jest tez lekka mgła i bardzo wilgotno. Stwierdzam, ze chyba za wczesnie pzyjechalismy i musimy poczekac az pogoda sie wyklaruje. Obok jest stadnina i proponuje synowi, ze moze pojezdzi na koniach to sie nie bedzie nudził ale on nie chce.

Jedziemy gdzies, wysiadamy w jakims garazu. Wchodzi do niego nagle tez znajomy, ktorego nie widzialam juz kiklanascie lat. Dziewie sie, bo wyglada mlodo, bardzo mlodo, jak by odmlodnial ze 20 lat. Wita sie ze mna bardzo przyjaznie i czule. Rozmawiamy.
Nagle orientuje sie, ze moj syn zniknal i nigdzie go nie ma, szukam go i wolam nerwowo.
Nie ma go. Wchodze do duzego budynku i jest tam. okazuje sie ze jest to dom dziecka. Moj syn jest cały i zdrowy ale ma obdarte ubrania. zaklada buty. inne niz miał. 2 rozne buty - czarny i biały. Na dodatek sa dziurawe, poł podeszw nie ma, jakby wydeptane i darte sa a na palcach dziury. zabieram go ze sobą.

Idziemy dalej i spotykam znajomego. Moj maz jest wsciekly i wyraznie zazdrosny. Podchodzi do niego i uderza go. On sie przewraca na kraweznik i zdziera sobie pol czola, slora mu odstaje. krzycze ze go zabil. zabieramy go do szpitala.

Ide ulica, ludzie sie mnie patrza. zauwazam, ze jestem w samej bieliznie i szpilkach. Przez sekunde jestem przerazona ale zauwazam, ze mezczyznom sie podobam, wiec pewnym kokiem, nie przejmujac sie ide dalej.

Wchodze do duzego budynku i ubieram sie. Orientuje sie, ze jest to kosciół. Zakladam suknie, bo za chwile ma byc moj slub. Nie ma swiadkow. Wychodze na zewnatrz i czekam na nich. ida. Mowia ze ladnie wygladam. dziekuje ale okazuje, ze mam pognieciona sukienke, jest atłasowa i latwo sie gniecie. Nie dosc ze pognieciona to czarna. W sumie dobrze, bo inaczej bede szla do slubu niz wszyscy, nie w bieli tylko w czerni, tak jak lubie, czarny to moj ulubiony kolor ubrania. idac do kosciola podziwiam okolice - piekne pola i kwiaty. Zrywam male kolby kukurydzy i je zjadam. Sa słodkie i soczyste, pyszne.

Wchodzimy do tego koscioła. Kosciol ma ogromne, bardzo wysokie 2 wierze. Stoje chwile i podziwiam je. Stwierdzam, ze po slubie chce tu zrobic zdjecia, zeby uchwycic piekno tych wierzy i calego budynku. zauwazam tez, ze ten kosciol jest cały z drewna.

Wchodzimy i widze tam tego pobitego znajomego. dobrze sie juz czuje, ma tylko blizne na czole. Jednak w tym kosciele pol budynku to kosciol a pol to szpital. Rozmawiam z kolega, siadam mu na kolana, placze i przepraszam za meza. on mowi ze sie nie gniewa i odchodzi.

Jestem w domu, postanawiam wyjrzeć przez okno. otwieram okno a tam zamiast standardowego widoku widze pole. Na tym polu leży jakis człowiek. postanawiam mu pomóc. Nagle rozlega sie huk i widze armatę i ludzi z karabinami - jest wojna. Wychodzę na balkon i nagle pojawiają się tam ludzie i mówia mi, ze mam się schować, bo zginę. Nie moge mówic, bo mam pełne usta ale pokazuję im, że jak tylko to przeżuję, co mam w ustach to bedzie dobrze. Wiem, że tak mogę ich uratować.
oni się boją, z panika w oczach każą sie chować, nie rozumieją co im pokazuję. Nagle czuję, że juz dosyc przeżuwania, ze wystarczy i wypluwam taką białą kulkę jakby kaszy mannej. Ta kulka spada na tę łąkę i nagle wszystko ucicha i jest normalnie. Nawet człowiek, który wczesniej lezał martwy wstaje i idzie dalej.
Wojna się skończyła a raczej zniknęła tak nagle jak się pojawiła.

Co za sen!!!
Jadę samochodem. Wjechałam w jakąś boczną dróżkę. Wokół pełno śniegu, zaspy, nie mogę wyjechać. Widzę, że dalej droga ok. Cofam samochod, po ulicy widze, ze jedzie autobus. Samochód jakby nie słucha mnie i jedzie w zupełnie innym kierunku, niż ja chce. Wołam pomocy. byli ze mna koledzy, odwracam się a ich nie ma, jestem sama. Cofam w tym śniegu aby wyjechać na drogę i nie mogę. na dodatek trzeszczy cos pode mna, jakby lód. Boże, za chwile to sie załamie i się utopie z tym cholernym samochodem. Postanawiam stac i nie jechac, wołąm pomocy. Nikt nie słyszy. Robi mi się słabo, czuję przeszywajacy mnie strach. Zaczyna mi sie kręcic w głowie i tracę swiadomość.
Budzę sie w domu. kolo mnie jest jeden z kolegów, z którymi wczesniej jechałam. Pytam go jak to sie stało, ze ich nie było. on mowi, że wysiedli na chwile a ja zaczelam jezdzic a potem przestalam i znalezli mnie nieprzytomna w samochodzie.

czuje straszny niepokoj. Chodzę po mieszkaniu i słyszę przerazające odgłosy. Wychodze na balkon a na balkonie pode mną stoi jakas dziewczynka i nuci jakas melodię. Wyglada jak ta mała z egzorcysty. Boże!! Co sie dzieje??!! Te odgłosy mnie dobijają.. Mysle, ze to niemozliwe, jakas plaga opętań. jezeli ona jest opetana a mi sie przytrafiło to co sie przytrafiło to ja pewno też jestem. Boję sie. Ona dalej wydaje z siebie te okropne głosy, trzyma w ręku biała szmate - nie wiem, kocyk, przescieradło i nucac te piosenkę co jakiś czas wali ta szmatą po oknach krzyczac "zabije te wstrętne muchy"

Stoje i nie mogę juz tego zniesć. Proszę zeby to sie skonczyło. Błagam " Boże pomóż mi". Nagle spływa na mnie jakies białe światło i czuje spokoj i blogość. te swiatło przerywa nagle cos i wpływa do mojego wnętrza czerwone swiatło, bardzo złe, czuję wibracje, dretwieje mi ciało, w głowie widze obraz jakiegoś demona, osuwam sie i trace przytomność.

Podnoszę sie nagle. Wszystko wydaje sie być OK. Robie 2 kroki i słysze te melodie. NIE to NIEMOŻLIWE. Niech sie to juz wreszcie skończy!!! Z kuchni wychodzi kolega i niesie 2 talerze. Mowi, że usmażył dla nas ziemniaki ale musi dac tez zwierzetom. Ta melodia i ten nieziemsko demoniczny głos nie dają mi spokoju. Jesli to sie za chwile nie skonczy to oszaleję!!!
Myśle, ze musze zamknąc okna, jak nie bede tego słyszec to bedzie OK. Podbiegam do okien i zamykam je wszystkie. W koncu cisza....
Idę z tym talerzem do kolegi. On otwiera drzwi i mowi ze nakarmi zwierzeta. Za drzwiami, w pokoju stoja krowy i kozy. NIe wiem o co chodzi, jestem w szoku. Krzycze "Co tu sie kur*a dzieje??!!!"

Nagle drzwi sie otwierają i z potwornym rykiem biegnie wprost na mnie ta szkaradna, opętana dziewczynka, machając łapskami, rycząc i smiejąc sie!!! Rzucam w nia tym talerzem i mam dosc. Krzycze przeraźliwie a ona mnie prawie dopada. Jest krok przede mną!!!

Budzę się!!!

Matko, już dawno nie mialam takiego koszmaru!!!! Nic nie ogladałam, nie mialam jakichs specjalnych przeżyc wiec nie wiem skąd sie wziął taki sen..
Co jescze dziwne to sen mi sie snił tuż po zaśnieciu. Musiał trwac chwilę a mi sie wydawało ze kilka godzin sie to ciagneło. Zasnełam przed 23 a obudziłam sie wystraszona i spocona o 23:47. Pół godziny nie mogłam dojsć do siebie i zasnąc, co dziwniejsze to cały czas w głowie nuciłam te melodie ze snu....

KOSZMAR!!!

Sen bardzo dziwny.
Na ulicach jest pusto. Wszyscy jakby znikneli, schowali sie. jeżdżą jakieś samochody z meżczyznami, chyba jakimis funkcjonariuszami, coś w stylu policji. Chyba wyłapują ludzi aby ich zgładzić. Wiem, że przeżyją tylko małżeństwa, w których kobieta jest w ciąży lub mają małe dzieci, takie do 3 lat. Spotykam jakiegoś znajomego, postanawiamy się uratować. Potem spotykamy jeszcze kolegę z żoną, która jest w ciąży i ma małe dziecko. Ona daje mi to dziecko i udaję, że to moje do tego wypinam brzuch, żeby wygladał na ciążę.
Idziemy i cały czas sie ukrywamy w jakichś starych budynkach a ci goście jakby depcza nam po piętach. Nagle ktoś, chyba ta dziewczyna w ciąży jest głodna. Ryzykując postanawiam jej pomoc. Widze jakby przyjęcie, siedza ludzie przy stole zastawionym na bogato. podchodze i pytam się czy mogę wziąć kawałek jedzenia dla kobiety w ciazy i dziecka. Pozwalają mi. Biore bułke, mieso i warzywa oraz kawałek ciasta. Zawijam to w jakiś szal, woal... Niestety czesc mi z tego wypadła, gdy to podniosłam ale i tak duzo zostało. Dziekuje i odchodzę.
Idę jej to zaniesc. Wchodzę do jakiejś starej kamienicy, starymi, drewnianymi drzwiami ale za mna idzie ów funkcjonariusz. wiem, ze nas znajdzie. Daję te jedzenie kobiecie i każę sie ukryć, słyszymy kroki. Chowamy sie za sciana w rogu pokoju ale pan nas zauwaza, gdyż dziecko wyszło na srodek pokoju. Pan sie pyta co tu robimi, patrzy na dziecko, na nasze brzuchy, usmiecha sie i każe się nie bac i mieszkać spokojnie. w ogóle jest noc, ciemno i nigdzie nie ma swiatła.
Niby jest niebezpiecznie ale ja się nie boję. wiem ze mi sie uda.

Ide do lekarza. Pani sie pyta mimo, że jestem przypisana od lat do 1 lekarza - do którego chce iść. Wybiera innego niz mój.
Wchodzę do gabinetu i okazuje sie, ze mam mieć robione USG brzucha. na lezance ejdnak leży jakiś facet, siadam i czekam.
Nagle do gabinetu wchodzi kobieta, facet wstaje, ona kladzie sie na lezance i lekarz robi jej USG.
Pani doktor oznajmia z usmeichem, że pani jest w ciąży i za miesiąc poród. Wszyscy są w szoku a najbardziej jej mąż. Kobietka bowiem jest szczupła, wrecz chuda i nie wyglada w ogóle jak w ciąży, nie ma brzucha, a juz na pewno nie na 9 miesiac.
Ona wychodzi z gabinetu zadowolona a ja patrze an tego faceta. Okazuje sie, ze to mój znajomy. kładzie sie na tej leżance i zwija się w kłębek. Kłade sie koło niego, głaszcze po plecach chcąc pocieszyć i pytam co się stało. Okazuje sie, ze on płacze. Mowi ze to nie tak miało byc, mogł sie z nią nie żenić. Przytulam sie do niego a on na mnie patrzy jak by chciał mi powiedziec, ze mnie kocha. Jest jednak nieśmiały, boi się powiedzieć. Pocieszam go, ze się wszystko ułoży i będzie dobrze. Bedzie kochał swoje dziecko i swoja żone również.

Sen następujacy:
Szykujemy się na jakaś wycieczkę. Nagle orientuje sie, ze nie mam pieniedzy wystarczajaco dużo i nie stać nas, zebyśmy wszyscy troje jechali. postanawiam, że ja z synem zostaniemy a córka sama pojedzie na wycieczkę.
Córka wsiada do samolotu, samolot startuje, ja sie przygladam i robię zdjęcia, nagle samolot spada i sie rozbija. Biegnę szukac córki ale ani śladu po samolocie, tym bardziej po dziecku. Mowię sobie trudno i idę do syna. Patrzę a z jego oczu, ni to na oku, ni to na rzesach, są przyczepione i wija sie białe, długie robaki, jakby glizdy. Każę mu stać spokojnie i zdejmuje mu te robaki z oczu a one jak pijawki przyczepiają mi się do palców. Myśle, ze musze to zmyc wodą i odpadna, robię tak i razem z woda robaki odpadaja i spływaja do odpływu...

Całą noc zbierałam grzyby. Głownie kurki i cos podobnego do kurek ale niejadalne. Kurki wkładalam do koszyka a tamte wyrzucałam.
Idąc, odgarniając mech i wyjmując spod niego te grzyby dotarłam jakby na skraj lasu ale tam była jakby przepasć. Tzn dalej były drzewa, gęsty las ale widziałam tylko ich czubki. Wiedziałam, ze dalej nie moge iść, bo spadnę. Tzn moglam jakos tam dotrzeć, ba nawet kusiła ilość grzybów jaką tam widziałam ale czułam, ze nie powinnam tam isc. Wolałam zostac na górze.

Zadzwoniła do mnie ciotka, ktorej nie widzałam z 10 lat i zaprosiła mnie na obiad. bylam bardzo zdziwiona i od razu wyczułam podstęp. Okazało sie, ze bedzie tam też moj ojciec i ten obiad ma służyć temu, żebyśmy sie pogodzili. Byłam wsciekła i powiedziałam jej, że nie przyjdę na żaden obiad i nie życze sobie takich podchodów. Ojciec zna moj adres i jesli chce odnowic kontakt to ma sam przyjsc. Nic na siłę. Rzuciłam słuchawkę.

Przez cały sen chroniłam jakiegos meżczyznę.
Na poczatku wszyscy mysleli, ze jest on złym człowiekiem a tylko ja widzialam w nim cos dobrego. okazał sie wspaniałym ciepłym człowiekiem ale był scigany. Miałam go chronić i robiłam to najlepiej jak potrafiłam. Niestety on co jakiś czas słabł, umierał i odradzał sie jako mały chłopiec. A ja ciągle się nim opiekowałam.

Przyznam sie, ze to najbardziej poroniony sen jaki do tej pory miałam

Stoję w szkole, nagle widzę biegnącą, rozwscieczoną dziewczynę. Przyglądam się jej i widzę ze jest to Hermiona z Harrego Pottera
Dziewczyna biegnie rycząc nieziemskim głosem, napadając na ludzi. Staje na przeciw nich, krzyczy a ludzie padają trupem.
Orientuje się ze dziewczyna ma uwga - grużlicę i wściekliznę i trzeba wiać! Wołam Harrego Pottera a on śmigajac obok mnie podrywa mnei do góry i lecimy. Jesetśmy w powietrzu i jesteśmy bezpieczni. Dziewczyna dalej biega i padają kolejne trupy. Cała szkoła ucieka w popłochu. Wisimy z Harrym pod sufitem w szatni. Dziewczyna nas nei widzi.
Nagle wyślizguje sie mu z rąk i czuje, ze spadam. Boje sie ale dzieje sie cos dziwnego i unosze sie w powietrzu. Umiem sama latac!
Uciekam, lecę.
Znajduję sie w jakims domu, wiem, ze ona też tam jest. Próbuje sie ukryc ale stwierdzam, że ona albo mnie nie widzi albo po prostu mi nic nie chce zrobić - raczej mnie nie widzi, chyba jestem niewidzialna.
Leży sobie spokojnie taka zła, rozwścieczona na twarzy jakby obmyślała jakiś plan. Jest jakby w transie. Ja leze ukrywając sie obok tego materaca, obok niej ale ona mnie nie widzi. Nagle pojawia sie Harry Potter i mnie woła, że musze uciekac. Ona go zauważa i zaczyna go gonic.
Koniec snu.

powiem szczerze, że jak wstałam to nie wiedzialam czy sie smiać czy płakac.
przed snem ani nie ogladalam ani nie czytałam Pottera wiec nie wiem skad taki sen.

Jestem nad jeziorem, stoje na pomoscie.
Pomost jest dość wysoko nad taflą wody, jezioro jest spokojne.
Postanawiam sie wykąpac. Są ze mna jesczze 2 osoby.
Patrze na dół i widze ścieżkę prowadzaca do tego jeziora za to z pomostu nie ma wejscia. Rozumeim, ze moge isć ta sciezką, łądnie usypaną z jasnego zwirku, krętą w dół albo skoczyc z pomostu. Znajomi stwierdzaja, ze ida scieżka a ja dalej stoję na tym pomoscie i nie mogę sie zdecydowac. Kolega zdejmuje buty i wchodzi do wody - ja bacznie go obserwuję. Kolega wykrzywia sie, mówi, ze mogł od razu wskoczyć, bo dno jest bardzo muliste, pod mułem sa jakieś muszle i patyki (nienawidzę mułu ;/ ) , grzęzną mu tam nogi, nie chce wchodzic dalej. Postanawiam skoczyć więc z pomostu.
Skacze do wody, płynę. Nagle widzę, ze tylko z brzegu jest ładna woda, wolny teren do pływania, dalej zaczynaja sie wodorosty, które aż pływają po tafli. Nienawidze wodorostów, jak mi sie zaplątują między ręce i nogi. Postanawiam wyjsć z jeziora i isc do domu.
Wchodze do pokoju hotelowego, wchodze pod prysznic. Woda jest ciepła, czysta, jest mi w koncu przyjemnie i bez nerwów. Nagle ktos puka i mnie woła. Jestem zła ze ciagle ktos mi przeszkadza!
Jednak wolę spokojną, czysta i ciepłą wodę.

Idę z mężem do sklepu. Mojej córce rozwaliły sie buty i chcę je zareklamować. Pan w sklepie jest bardzo niemiły i twierdzi, ze nie przyjmie tych butów, bo one sa tanie i nie opłaca mu sie ich naprawiac. jestem zła i krzyczę na niego, po jaką cholerę sprzedaje buble. Na koniec rzucam w niego tymi butami i każę mu sobie je wsadzic w wiadome miejsce

Postanawiam, że nie będę sie z nim użerać i pójdę kupić młodej nowe buty. Wchodze do sklepu ale w sklepie są tylko 3 pary butów i pełno ubrań i innych rzeczy. Moj maż wdrapuje sie na połkę i ściąga z niej perfumy i je kradnie. Mowi, ze to dla mnie. Zastanawiam sie po jaki gwint mi są perfumy jesli w domu na półce stoi ich tyle. Budzuję pomiędzy tymi ubraniami ale nie mam zamiaru nic kupować. W zasadzie to nie wiem po co jestem w tym sklepie bardziej moj maz jest zainteresowany tym co tam jest. Sklep wyglada jak jakiś szmateks albo komis. Sa w nim rózne rzeczy - właśnie perfumy, wiatraki, buty, ubrania, całe mydło i powidło.
Meżowi wypadaja te perfumy i mówi, żebym ja je schowała. Nie bardzo po pierwsze mam gdzie a po 2 nie chce kraść. Wkładam jednak je po namowach w kieszeń, tak, ze ich nie widac. Mąż pokazuje mi sukienki, bardzo brzydkie (poza tym ja nie chodze w sukienkach) białe rozowe i białe w czerwone kropki i twierdzac ze sa ladne proponuje mi, zebym sobie moze taką kupiła.
Nagle wchodzi własciciel sklepu i mówi, ze ma dla mnie fajne perfumy i wchodzi na półkę z której maż moj wczesniej buchnął ten flakonik. Pan stwierdza ze ich nie ma, któs je musiał znależć i ukraść.
Mój maż oglada jakis wiatrak, z którego tryska woda. pan mowi ze jest to odświeżacz i nawilżacz powietrza w jednym. Moj maz wciska guzik i oblewa mnie wodą, ktora jest w srodku cieszac sie przy tym jak dziecko.

Sen sie urywa bo dzwoni budzik

Moj mąż grzebie w zebach, coś mu przeszkadza. Zagladam mu do ust a on naokoło zebów ma powbijane szpilki. Zaczynam wyjmowac mu te szpilki i po kilku sztukach mąż stwierdza, ze jemu w sumie to nie przeszkadza.

Postanawiam zajrzeć jak tam u mnie z zebami. Wszystkie sa ładne ale dostrzegam w trzonowym zębie, ostatnim, wielką dziure. Zagladam do niej i widze tam odchłań, wielką czarna odchłań i kupę smieci - jakies pyły, papiery, niedopałki papierosów. Jestem w szoku, postanawiam to wypłukać. Nabieram wody w usta i płucze ten ząb przechylając głowę na wszystkie strony i wszystko wypluwam do wanny. Duzo tego jest ale w końcu udaje mi sie to wszystko wyczyscic.....
W sumie dziura zostaje ale jest czysciutka. Postanawiam isc do dentysty i sen sie kończy.

Jacyś panowie przywożą mi meble. Wnosza je na górę.
Są to łóżka a właściwie 2 narożniki. Jeden jest ładny, pomarańczowy, jakby z grubego sztruksu ale mały, na drewnianych nogach, drugi jest duży ale nie prosty tylko z bufkami i jakimis zakolami, marszczony materiał w kwiaty. jestem zła. Każę im to zabrać i przywieźć ten, który zamawiałam - duży na metalowych nóżkach, prosty i w kremowym kolorze z oliwkowymi poduchami.
Schodzę za nimi po schodach i nagle u sasiadki widze otwarte drzwi a tam malutkie pieski. Chyba 3. Zastanawiam sie skad one sie tam wzieły, bo ona nigdy psów nie miała, nigdy z psami nie wychodziła. Psiaki sa milusie, bawię sie z nimi.
nagle widzę, ze psiulki sikają jej na podłoge i pokazuje jej to. ona mowi, ze one tak zawsze robią i przykrywa to dywanem.
Jestem zniesmaczona i wychodze z tego mieszkania i ide do siebie na góre.

Szykuję sie do pracy, mam jakiś występ.
Ubieram sie w sukienkę, ładnie wyglądam ale wcale nie mam ochoty tam isć. Idę.
Jestem w srodku, jest troche ludzi, chyba to jakaś zamknięta impreza dla małego grona ludzi. Koledzy rozsatwiaja instrumenty ja poddenerwowana czekam. Zaczyna sie. Zaczynam śpiewać. Po zaspiewaniu 1 piosenki stwierdzam, że nie miałam i nie mam ochoty tego robić i mówię kolegom, że idę odpocząć.
Przechodzę do pokoju obok i wchodzę do duzej wanny. Nalewam wody, jest przyjemnie ciepła, kładę sie w wannie. Leżę i leżę, nagle koledzy wchodzą i pytają się co ja robię. Mowię, że nie mam ochoty tam wychodzić i dadzą sabie rade beze mnie. Mowie, ze niedługo przyjdę.
W końcu wychodzę z wanny, ubieram sie i wychodzę na te scenę. Koledzy usmiechają się do mnie i mowią ze dali sobie rade sami i juz sie impreza skończyła.

Stoję u siostry w sklepie. Dziwię sie, bo miala sklep odzieżowy a teraz sa tam meble. Siostra mowi nagle ze jestem jej winan jakies pieniadze, ja i jeszcze jedna siostra nie zaplaciłysmy za cos. Obie się nei zgadzamy z tym i mówimy, że od razu jej za to zapłaciłyśmy. ona cały czas nam wpiera, że nie. Winna jej bylam niby ponad 200 lub 300 zł (230 lub 320 - nie pamietam tych cyfr - pokazala mi je zapisane w jakims zeszycie). Powiedziałam, że nie dam jej pieniędzy, bo juz jej dawno za to zapłaciłam na co ona odrzekła, ze ją to nei obchodzi, bo i tak mam więcej kasy niż ona i nawet jak jej zapłace 2 raz to i tak nie odczuje tego.
Nagle znalazłam sie u niej w domu. była tam cała rodzina. Zastanawialam sie czemu oni tam są, bo przecież nigdy nie przychodzili. Nie mialam ochoty tam przebywać i postanowiłam wyjsć. Nagle zaszła mi droge moja babcia (nie zyjaca z reszta juz od 10 lat prawie) i mowi BIERZ. wciskając mi cos w rękę.
Otworzyłam dłoń i zobaczylam jakby 2 bezpieczniki, nie wiem co to było. Babcia uśmiechnieta każe mi to brac. Mowie, ze ja tego nie moge wziać, bo to nie moje. babcia mowi- bierz bo ci sie należy!!! Zezłosciła się chyba ale nie na mnie, byla chyba zła na moją siostre ze mnie tamta oszukała.

Stoję i rozmawiam z kimś, mam isć do pracy ale okazuje sie, ze jestem juz spóźniona. Nagle wyrywa mnie z tego miejsca i stoję na jakiejś planecie. Na przeciw niej widze słońce. Mam ogromną ochotę na nie skoczyć ale coś we mnie krzyczy, żebym tego nie robiła, bo sie spale. Chec jest jednak większa niż obawy. Skaczę na słońce i o dziwo nie płonę. Jest mi ciepło i bardzo przyjemnie. Jestem szczęśliwa, ze tam jestem po czym skecze po rożnych planetach, które wisza w przestrzeni, jedna obok drugiej.

Jestem w wielkim sadzie. Jest tam wysoka traawa, drzewa i garaz z duzym podjazdem. Jestem tam z kilkoma osobami. Nagle widze na ziemi duzo malin. Siedzimy i rozmawiamy ale ja postanawiam pozbierac te maliny. Niestety zobilo sie ich duzo mniej niz bylo. Niektore sa porozdeptywane, niektore splesniale. Wybieram co lepsze i zjadam je.

Nagle znajduje sie w mieszkaniu znajomej. na lozku leza jej dzieci - male okolo 6 miesieczne bliźniaki. ona sama jest jakas smutna. mowi ze jej ciezko, ze wynajmuje ten pokoj od jakiejs kobiety. ona sama nic nie obi, bo ta kobieta za nia wszystko robi - sprzata, gotuje. mowi tez ze jej dzieci sa grzeczne i ona nigdy nie miala ich nawet na rekach.

Znajduje sie w lesie. moj maz szuka grzybow. Mowie ze na grzyby jest za wczesnie i odgarniam kolki z ziemi nie znajdujac pod nimi nic. moj maz natomiast schyla sie pod drzewem i ucina malutkie prośnianki. Mowie zeby to zostawil bo jest ich kilka i i tak nic z tego nie zrobi. zakopuje je noga.

Jestem u znajomego, ktory szykuje sie do Egiptu. Pozostali znajomi juz tam sa a on ma do nich dolaczyc. Zakupil bilet ale narzeka, ze organizujac samemu ten wyjazd wyszlo mu 2 x drozej bo oni zaplacili za wycieczke 2,5 tys a jego sam bilet na samolot w obie strony tyle kosztował. Jest zły ale mowi ze musi juz isc bo na samolot nie zdazy i wszystko przepadnie.