Charles Dickens pisarz angielski ("Opowieść wigilijna", "Dawid Copperfield", "Klub Pickwick") twierdził, że większość postaci jego książek pojawia się wcześniej w jego snach, a on tylko przenosi je na karty powieści, gdzie żyły własnym życiem.
W 1870 roku Dickens odszedł z tego świata pozostawiając nie dokończoną powieść "Tajemnica Edwarda Drooda". W 1873 roku, mimo, że pisarz zdążył napisać zaledwie jej połowę, powieść ukazała się w całości. Otóż Karol podyktował kolejne rozdziały z zaświatów. Za medium posłużył pisarzowi 18-letni Amerykanin Thomas P. James. Niezbyt lotny osobnik, który porzucił szkołę nim ukończył podstawówkę. W grudniu 1871 roku James zaczął odbierać zaświatowe komunikaty od Dickensa, który twierdził, że "Tajemnicę..." trzeba koniecznie dokończyć, i on, James, będzie miał w tym swój udział. Od tego czasu chłopak każdego dnia siadał wieczorem przy ławie i pisał dwie, trzy strony, póki nie zaczynały mu się kleić oczy. Po kilku takich seansach nabrał wprawy i na jednym posiedzeniu potrafił zapisać nawet dwanaście kartek. Co ciekawe, czasem pisał w zupełnej ciemności, nie zapalając lampy. Do lipca 1972 roku powstała cała książka - 1200 stronic zapisanych maczkiem.
