Przyśniło mu się, że siedzi na słońcu z rozżarzonego gazu. Z sykiem mijały go rozpędzane planety, a każda z nich wydawała się połączona cieniutką niteczką ze słońcem, wokół którego wszystkie krążyły. Nagle

jednak gaz się zestalił. słońce i planety skurczyły się i zamarły w bezruchu. W tym właśnie momencie Bohr się obudził. Natychmiast zdał sobie sprawę, że to, co widział we śnie, to model atomu. W roku 1922 otrzymał za ten "sen" nagrodę Nobla.