 |
|
Koszmary - filmy treningowe dla duchowych wojowników |
Oto co mówi na temat koszmarów związanych z wielkimi katastrofami Jeremy Taylor. Tekst ze strony www.jeremytaylor.com
Kiedy zapamiętujemy jakiś sen, jest to wskaźnikiem, ze obudzony umysł ma do odegrania twórczą, transformującą rolę w rozwoju jakiejkolwiek kwestii prezentowanej przez ten sen. Od tysięcy lat umiejętność zwracania natychmiastowej uwagi i koncentrowania się na nieprzyjemnym grożącym materiale było testem pierwszorzędnej rangi na przeżycie. Istoty, które naprawdę zwracają uwagę na zagrożenia, mają tendencje do przeżycia, a ci którzy tego nie robią, giną. W ten sposób poprzez naturalną selekcję jesteśmy kształtowani, aby być właściwie predestynowani do zwracania uwagi na brzydkie, przerażające i grożącej jakości doświadczenia.
Dlaczego koszmary są dobre?
W konsekwencji, kiedy głębokie źródło wewnętrzne (z którego wszystkie sny wypływają w sposób spontaniczny i nieproszony) ma do przekazania dla obudzonej świadomości potencjalnie ważną wiadomość, bardzo prawdopodobne, że tego typu materiał "ubierze" w formę koszmaru - po prostu aby zwrócić naszą uwagę. A to prowadzi do najbardziej paradoksalnych ogólnych zasad pracy ze snami: im bardziej denerwujące i przerażające jest senne doznanie, tym większy potencjalny dar wzrastającej zdolności pojmowania i kreatywnej energii ma sen do zaoferowania.
Zwykle określamy takie sny "koszmarami". Podstawowe przesłanie koszmaru to: Obudź się. Zwróć uwagę. Oto właśnie w centrum twojej uwagi prezentuję sprawę życia i śmierci!. Czasami prezentowane przez koszmar "sprawy życia i śmierci" są związane z aktualnym zdrowiem fizycznym. Jednak najczęściej koszmar próbuje zwrócić naszą uwagę na problemy natury emocjonalnej i duchowej z życia śniącego.
Dlaczego zapamiętujemy koszmary
Z mojego doświadczenia wszystkie sny (a szczególnie koszmary) przychodzą, aby służyć zdrowiu i całości. A to znaczy, ze żaden sen - nieważne jaki by nie był przerażający czy groźny - nie zjawia się, aby powiedzieć: "No cóż, masz takie oto problemy i nie możesz niczego z tym zrobić!" Prawdziwa przyczyna, dla której zapamiętujemy sen, jest następująca: po pierwsze, oznacza, że śniący faktycznie dysponuje całą odwagą, kreatywnością, siłą i mądrością konieczną, aby odpowiedzieć kreatywnie i transformująco nawet na najgorszy prezentowany przez sen "problem" (jeśli śniący nie byłby w posiadaniu całej energii wymaganej dla pozytywnej, kreatywnej, transformującej odpowiedzi, nie zapamiętałby snu). Jest to prawda nie tylko na poziomie indywidualnego, psychoduchowego zdrowia i całości, ale również na poziomie społeczeństwa światowego, kulturalnego i kolektywnej walki człowieka.
Paradoksalnie, z tego powodu czuję się pokrzepiony za każdym razem, kiedy mam (albo słyszę, że ktoś opowiada) sen dotyczący problemów globalnych, takich jak niszczenie środowiska, plagi, konflikty militarne albo masowe zamieszki w społeczeństwie. Okoliczność, z powodu której pamiętamy takie sny, sugeruje, ze możemy zareagować na te problemy kreatywnie i skutecznie, i w tym samym stylu, w jaki sny, sygnalizujące problemy, które wydają się nam nie do rozwiązania, zawsze wskazują na naszą możność zajęcia się tymi problemami. Koszmary mogą również dostarczyć symbolicznych sugestii i określonych kreatywnych inspiracji, pod warunkiem, że będziemy mieć na tyle rozumu i mądrości, aby zwrócić na to uwagę.
Historyczne koszmary
Jednak w niektórych przypadkach proponowane przez sny określone kreatywne możliwości stanowią nawet większe wyzwanie niż nasze natychmiastowe doświadczenie samych problemów. Wśród takich snów-wyzwań pojawiają się naprawdę straszne koszmary, które określam „najgorszym przypadkiem snów”. Hinduscy i buddyjscy badacze snów rozumieli od stuleci, że takie najgorsze przypadki snów są głęboko związane z rzeczywistym rozwojem duchowym śniącego.
Jako ciekawostka przytoczę, że John Newton, kompozytor i autor hymnu „Amazing Grace” nawrócił się na chrześcijaństwo i stał się żarliwym aktywistą ruchu kontra niewolnictwu właśnie z powodu takiego koszmaru: śnił, że widzi „całą Europę w wielkich płomieniach” podczas, gdy był kapitanem statku z niewolnikami.
Sny i rozwój duchowy
Jedna z przyczyn, dla której takie przerażające senne doznania regularnie pojawiają się ludziom, którzy są głęboko zaangażowani w swój własny rozwój duchowy, lub tym pracującym w świecie, aby ulżyć cierpieniu innych, jest następująca: jedyne miejsce, gdzie złu można naprawdę stawić czoła i je pokonać, jest w nas samych. To oznacza, że ludzie, którzy są szczerze zaangażowani w próby uczynienia świata lepszym miejscem, jeśli mają zamiar odnieść sukces, muszą stawić czoła i pokonać ten rodzaj zła. Im bardziej szczery i prawdziwy jest rozwój duchowy jednostki i jej integracyjna praca w świecie, tym bardziej prawdopodobne, że dana jednostka będzie śnić najgorsze przypadki snów klasy archetypowej. I w tym znaczeniu najgorsze przypadki snów są trochę jak „filmy treningowe” dla duchowych wojowników. Inny sposób patrzenia na takie sny zakłada, że są one „misją ratunkową” podjętą przez psyche śniącego tak jakby w nie uwolnionych głębiach archetypowego Cienia i Nierozwiniętego Potencjału w zbiorowej nieświadomości.
Magiczne zwierciadełko, które nigdy nie kłamie
Początkowo zawsze wydaje się, że jak gdyby najtrudniejsze zadanie, któremu ma stawić czoło śniący, to popatrzenie w „magiczne zwierciadło, które nigdy nie kłamie” i wzięcie większej odpowiedzialności za symboliczne odbicia naszych słabości i upadków. Jednak po czasie staje się jasne, że jeszcze większym wyzwaniem jest uznanie rozmiaru i zasięgu naszych twórczych darów i naszej zdolności do przekształcenia nas samych i naszego świata. Najgorszy przypadek snów wzywa śniącego nie tylko do zobaczenia i zaakceptowania głębi zdeprawowania, które zamieszkuje w każdej ludzkiej psyche, ale – nawet ważniejsze – stania się bardziej świadomym i odpowiedzialnym za naszą możność stawiania czoła, pokonania i dania przekształcającego, kreatywnego i duchowego wyrazu tym archetypowym energiom cienia.
tłumaczyła Ela
czytań: 2873 publikacja: piątek, 23 lipca 2004 - 16:22  
Powrót do działu Porady2
|
Komentarze
m.
20-09-2006 - 22:52
|
to niesamowite, że nasze prawdziwe [Ja] dba o nas w tak piękny sposób.pozdrawiam!
|
| |
| |
